Vanakkam. Benvidas. Con Salma na biblioteca.

O xoves 2 de xuño, nunha sesión co alumnado de antropoloxía e noutra cos de ética de 4º, visitounos a escritora de Támil Nadu (India) Salma. María Reimóndez acompañouna e fixo de intérprete. O alumnado preparara nas clases algúns poemas do libro Benvidas, unha selección de poemas de distintas autoras e co patricinio da ONG Implicad@s no Desenvolvemento, poemario no que tamén participa Salma. Falounos Salma das dificultades de ser feminista na India, e aínda máis, de ser musulmá e escritora feminista. Contounos como pasou de ter que escribir a escondidas da súa propia familia ata ocupar un carg o político (directora xeral de asuntos sociais do seu estado, o que aquí sería equivalente a ministra) nunha rexión que case duplica en habitantes a España, tendo que soportar ataques por tratar abertamente a sexualidade feminina nas súas obras. As preguntas do alumnado non xiraron arredor das cousas típicas que poderían preguntar ante unha escritora procedente dun lugar tan afastado física e culturalmente, antes ben interesáronse polas circunstancias sociais, pola educación, pola influencia da relixión, polos avances na mellora da situación da muller…

Xosé Monteagudo na biblioteca

Esta é a crónica que nos fixo Fonso sobre a sesión:
O pasado 29 de abril, sexta feira, visitou a nosa biblioteca o escritor morañés Xosé Monteagudo para nos falar da súa última novela Un tipo listo, que recibiu o premio García Barros 2009 e está publicada por Galaxia.
Comezou a charla ás 12.30 coa asistencia duns cincuenta alumnos de 1º de Bacharelato e algúns profesores. Dous alumnos, Yeray e Martina, fixeron unha brillante e breve presentación. Xosé Monteagudo, pouco acostumado aínda a lidar nestes sarillos, principiou a súa intervención dicindo que a súa carreira de escritor comezou hai poucos anos, uns dez, e que investía unha media de tres anos en cada novela. Fixo un rápido repaso á súa produción e uns quince minutos despois abriu a quenda de preguntas.
O alumnado seguiu con moito interese as palabras do autor e fixo preguntas durante máis dunha hora. Como escolle os nomes dos personaxes? Como decide o título do libro? Por que este libro se titula Un tipo listo? Por que todos os capítulos comezan por un concepto económico? É difícil pórse na pel dos personaxes antipáticos? Foi divertido crear a trama da brasileira Mireia da Costa? Escribir é un traballo ou un pasatempo? Comeza a escribir sabendo como se vai desenvolver a acción ou, a medida que vai escribindo, van xurdindo novos aspectos? Que escritores admiras?(...)
Xosé Monteagudo comentou, entre outras cousas, que escolleu ese título pola súa ambigüidade: un tipo listo, en sentido irónico, pode ser calquera dos tres protagonistas principais. Di que, para el, escribir non é un pasatempo, é un traballo, pois todos os días e de forma sistemática e disciplinada, escribe polo menos tres ou catro follas. Asegura que non cre na inspiración, aínda que neste libro tivo algo parecido a iso cando escribiu un dos capítulos, "era coma se mo ditasen". Ademais, cando escribe unha novela o único que sabe é o tema e cara a onde quere levar os acontecementos. Mais, as tramas ou accións intermedias son tamén unha sorpresa para el, pois a propia novela e os personaxes obrigan a tomar determinados camiños. Finalmente, os autores dos que máis gusta son os grandes escritores sudamenricanos como Borges ou Cortázar, o estadounidense Paul Auster (máis nos seus primeiros libros) e o xaponés Haruki Murakami, entre moitos outros.
A iso das dúas da tarde, con catro ou cinco mans levantadas, tivemos que cortar as preguntas para que o autor asinase os libros ao alumnado. Aínda se alongou un pouco máis o debate, agora xa de xeito menos formal.
En resumo, Xosé Monteagudo cativounos, antes de coñecelo persoalmente, pola súa gran novela sobre a corrupción económica e inmobiliaria que narra Un tipo listo e logo, na súa charla, pola súa sinxeleza, cercanía e boa onda que demostrou con todos.
Moitas grazas, Xosé.

Xabier Docampo cos clubs de lectura

Sesión extraordinaria dos rapaces e rapazas do club de lectura, poñendo un broche dourado ao que ían ser dúas semanas de actos sobre o libro ilustrado e se convertiron en tres por petición popular. Falou Xabier Docampo dos libros Cando petan na porta pola noite e O pazo baleiro, pero ante todo falou de literatura e de lectura. Para el, e para nós, non hai camiño de formación máis libre e máis democrático que a lectura, que contén todos os modelos que nos ensinan a comprender o mundo cada vez mellor. Tal vez a lectura non nos faga máis listos, pero cada libro que perdemos fainos perder a oportunidade de selo. A lectura é polo tanto un camiño de busca persoal, onde podemos atopar aquilo que di de nós. Convértese nun dos actos de rebeldía máis grandes que se poden facer hoxe en día. Parafraseu Xabier a Woody Allen para afirmar que somos o resultado das decisións que tomamos ao longo da vida, e seguiu a mesma liña argumental cando no turno de preguntas dixo que os seus libros non eran de medo, senón de misterio, sobre a incapacidade do ser humano de chegar ao coñecemento total.
Polo prolongado do turno de preguntas e do coloquio podemos asegurar que calou fondo o autor no alumnado, ao que desta vez si que felicitamos pola súa participación e receptividade. Ao final vai ser certo iso de que a lectura nos fai máis libres e democráticos. Agradecémoslle profundamente a Xabier ese coloquio amistoso co alumnado ao que deixou con ganas de ler aínda máis.

Quincena da ilustración e visita de Anxo Fariña.

A partir de hoxe, na biblioteca podedes ver a exposición sobre a ilustración e ilustradores en Galicia. Coa colaboración de diversas editoriais que nos prestan os libros, montamos unha expo na biblioteca con máis de cen libros e álbums ilustrados. Acompáñana 38 cadros cadros con ilustracións orixinais cedidos pola editorial Xerais, 10 pósters elaborados por nós con información sobre as editoriais galegas, unha escolma de ilustradores actuais (non están todos, pero todos o son), unha guía didáctica para traballar nas visitas e un cartel con información sobre as saídas laborais que ofrece o mundo editorial.

Convocamos tamén un concurso de ilustración do mes dos namorados, titulado "Ilústrame este conto", no que deberán realizar unha ilustración a partir do conto "A rapaza do circo", do libro de Carlos Casares Vento ferido.

A exposición tamén se traballa nas clases, así, o alumnado de primeiro ESO e do club de lectura leu "Os Megatoxos" e onte, luns, disfrutaron dun taller de ilustración co autor da obra, Anxo Fariña, que fixo as delicias do alumnado (sobre todo dun, ao que transformou en personaxe). A participación foi moi activa, e case todos realizaron algún debuxo, do que damos fe nas fotos, con máis gloria que pena. Ao rematar asinou os libros do alumnado.

O alumnado de primeiro bach. terá unha sesión co escritor-editor Francisco Castro, que versará sobre a edición do libro ilustrado e as novas formas de edición. Recibiremos tamén nesta quincena, as visitas de Carlos Negro e Xabier P. Docampo.

As fotos están un pouco escuras, para que o flash non causase reflexos. (A verdade é que a fotografía non é o noso, así que se valorará facer fotos novas)

Con Mario Pereira na biblioteca

Hoxe estivo co alumnado de 1º ESO Mario Pereira, para falarnos do libro Contos para Manuela, que tiñan ben preparado nas clases de galego. O amigo Mario axiña conectou con eles e falounos de como algúns acontecementos que lle ocorreron a el deron pé a creación dun conto. Explicounos algunhas experiencias vitais que aparecen reflectidas neles. Pero cecais foi máis interesante o amplísimo turno de preguntas, no que houbo unha gran participación. Algúns tamén trouxeron escritos finais alternativos para os contos e léronos en público, cousa que ao autor lle agradou moito e correspondeu lendo o principio dun conto inédito, facendolle as ganas ao ouditorio, que espera a saída á luz da versión completa. Despois dunha agradabilísima hora e media houbo que parar para que Mario puidese asinar a chea de exemplares que traían. Agradecemos a este amigo lector-autor a súa presenza, agardando que remate ese conto que seguro leremos con atención.

1º ESO con Breogán Riveiro

Onte tivemos unha amena sesión con Breogán Riveiro na biblioteca. Veu conversar co alumnado de 1º sobre o libro Tonecho de Rebordechao. O autor botou man da súa experiencia no mundo audiovisual para enganchar á xente nova, contando dun xeito moi expresivo historias a partir das que podía nacer unha novela. Animounos a botar man desas historias que poden contar os pais ou os avós para sacar o escritor/a que cadaquén leva dentro. Sorprendeunos sendo el o que preguntou (case sempre o pregunta alguén desde o auditorio) se alguén lle podía dicir por que era escritor, facendo que saísen unhas cuantas respostas ata dar coa que el consideraba correcta: a necesidade humana de comunicarnos cos demais.

Tamén falou de Tonecho, pero isto foi sempre a partir das preguntas que lle ían facendo, e respostou con claridade a todas, e incluso algunha rapaza descubriu un pequeno "erro de raccord" no libro do que o autor saíu airoso (non imos desvelalo para que os futuros lectores/as anden atentos) Despois dunha hora que pasou voando, o autor asinou exemplares da obra. Temos que engadir que se notou a presenza de mozas e mozos do club de lectura de 1º, sobre todo nas intervencións e no pequeno debate sobre o lobishome, algo do que desde a biblioteca agradecemos porque vemos que esta xente do club non lle ten medo a conversar.

Grazas Breogán por estar con nós e por ese Tonecho de Rebordechao que tanto gustou.

Riveiro Coello na biblioteca

O mércores 28 estivo con nós Antón Riveiro Coello para falar co alumnado de 1º BACH da súa novela As rulas de Bakunin. Comezou contándonos a súa relación coa lectura dende a infancia e como a partir de aí comezou a súa carreira como escritor. A continuación, a través dunha presentación de diapositivas, fíxonos un percorrido polos lugares nos que transcorre a novela, da que dixo que non a consideraba a súa mellor obra, pero que lle ten un cariño especial porque é a que lle está a permitir ir aos centros educativos e falar dela co alumnado.

Explicou como escolleu o título: porque a palabra rula, ademais de ser un paxaro migratorio que simboliza a liberdade, tamén ten un valor afectivo, e a novela é unha historia de amor, aínda que co trasfondo dunha guerra civil chea de anécdotas, onde hai lugar incluso para personaxes escatolóxicos. Segundo o autor, estes personaxes xorden da dura realidade na que lles tocou vivir, e el mesmo ten certo temor a que a sociedade non os acepte.

Ante a dúbida suscitada entre o alumnado polo comportamento dalgúns personaxes, o autor concluíu que non podemos saber como actuariamos nós ante determinadas circunstancias históricas, pero si que temos que ter claro como nos gustaría ser.

Unha hora que nos soubo a ben pouco e esperamos contar con Antón para futuras ocasións, pois pareceunos interesante e amena a súa maneira de explicar a novela, ademais da boa conexión co alumnado.

Día do libro con Miguel Vázquez Freire

Celebramos o Día do Libro con outra visita dun escritor. Desta vez, Miguel Vázquez Freire, o venres 23 de abril.
O autor, que fora profesor de Filosofía no noso instituto alá pola década dos noventa, achegouse agora para compartir cos rapaces e rapazas de 4º da ESO e do club de lectura as inquedanzas que a eles lles puidera suscitar a obra Anxos en tempos de chuvia, onde se plantean temas como a aceptación da morte de alguén querido, as ideas preconcibidas que poidamos ter acerca de algo ou de alguén, a relixión, a filosofía…
O autor planteou a visita como un achegamento ao alumnado. E entón, xa desde o comezo, Vázquez Freire optou por animalos a que lle preguntasen as súas dúbidas, as súas curiosidades,… E os rapaces e rapazas así o fixeron. E preguntaron polos lugares nos que se ambientara (lembremos que a obra está ubicada en Vigo e, en gran parte, no barrio de Coia, o noso), se os personaxes eran reais, o porqué do narrador en segunda persoa, se había diferenzas entre a xuventude actual e a da novela, pola súa decisión de ser escritor…
A verdade é que foi un rato ben interesante. E que nos anima a seguir achegando aos autores e a súa obra cos rapaces porque, adentrándonos nas entrañas da obra literaria, agardamos atrapar os lectores no gusto pola literatura

Mil grazas a que colabora con nós.

As razóns de Francisco Castro

Escribir para soñar. Soñar con cambiar o mundo. Estas son, en palabras do autor, que nos visita por segunda vez este curso, os auténticos motivos que o moven a escribir e ben podería ser o título xénerico das dúas sesións que compartimos onte con Francisco Castro. Na primeira delas falou cos rapaces e rapazas do club de lectura de 1º ESO e cun grupo de 2º ESO sobre os libros Chamádeme Simbad e Un bosque cheo de faias. Falou da literatura como reflexo da realidade que vive e dun mesmo, que ten a posibilidade de loitar contra as inxustizas, neste caso abordando problemas que nos tocan de cheo, ben sexa a violencia neonazi ou os problemas cotiás que xurden cando nos facemos maiores. As rapazas e rapaces do club de lectura mostráronse moi activos no turno de preguntas, cousa que o autor agradeceu, e ao final asinou exemplares de Chamádeme Simbad. Preguntado sobre a escolla do nome de Simbad para o protagonista, Castro respostou que Simbad representa a aventura, e que todos os seus libros están protagonizados por Simbad, aínda que esta foi a primeira vez que lle puxo ese nome
Na segunda sesión, Francisco Castro falou cos rapaces e rapazas de bacharelato, que asistiran tamén á sesión anterior, do oficio de escritor.
Lembrou que o o ser humano precisa cuestionarse cousas, que a literatura, como a filosofía ou como a antropoloxía, desde ópticas diferentes, tamén se plantean. Pero a literatura, a diferenza delas, crea mundos novos, e entón o escritor convértese, ao xeito huidobriano, nun pequeno deus: é o creador total porque agora o mundo se transforma no que el quere que sexa.
Para el, a literatura vén satisfacer necesidades do ser humano como sentir emocións (pracer, terror, amor…), comunicar, vivir vidas diferentes, entender o mundo, atopar respostas… Porque a literatura, se presenta unha historia ben contada, fascina. A beleza que pode transmitir un verso, a condensación expresiva dun poema, os mundos que se esconden nunha narración son sensacións que producen pracer e que nos fan soñar. Porque, como dicía Cunqueiro, “o ser humano precisa, como beber auga, beber soños”.

Exposición Urbi et Orbi. Desde o galego para o mundo

Despois da primeira actividade do mes de abril, unha sesión dos clubs de lectura o pasado día 12, continuamos as actividades do mes dos libros cunha exposición na biblioteca de literatura galega traducida a outras linguas. A exposición foi elaborada e cedida polos compañeiros do IES María Soliño (Xosé Martínez, Ramón Rocamonde, Henrique Harguindey e Salvador Castro) aos que lles agradecemos o enorme traballo realizado e que consta de 6 grandes paneis informativos (sobre a historia da tradución, os autores máis traducidos, fragmentos de obras coa súa tradución, etc.), 56 obras de autores galegos en diversos idiomas (incluíndo turco, macedonio, árabe e xaponés) e máis de trinta carteis con portadas doutras obras galegas traducidas. A exposición xa está sendo un éxito, e en só dous días xa recibiu numerosas visitas. Algúns profesores xa están organizando visitas co alumnado para buscar información sobre as obras.

Seguiremos informando do desenvolvemento das actividades previstas. Podedes consultar o programa neste enlace á nosa web

Visitounos Rosa Aneiros

Visitounos o mércores 27 Rosa Aneiros, e foron os alumnos e alumnas de 4º de ESO e do club de lectura os que puideron asistir a unha charla fresca, distendida e amena que nos deu a xornalista.

Lembroulles aos rapaces que o oficio de escritora nace do traballo (como case todo, por outra parte), sumado a unhas doses de aptitudes, claro está. E que unha obra nace en moitos casos froito da casualidade: unha noticia de prensa, unha foto, un encontro casual, unha viaxe (coma a súa á Marinha Grande e da que saíu Resistencia, a obra que leron os nosos alumnos). Desta viaxe, contounos a autora, saíu curiosamente a idea da obra: Unha visita ao cárcere de Peniche (hoxe convertido en museo) e o encontro co horror, o de Dinís Miranda, un preso da época da ditadura salazarista, que non pode enviar uns contos ás súas fillas porque a policía pensa que poden esconder mensaxes secretas.

Comparou a creación dunha novela cunha árbore porque esta acolle moitas ponlas, que se abren en moitas direccións, que recollen moitas historias. E que estas historias deixan de ser súas para pasar a ser dos lectores. Lembraba a narradora a historia dunha rapaza que lle dicía que odiaba un personaxe dunha novela súa porque levaba o nome da moza que lle roubara o noivo... Logo, a obra xa collera vida propia, xa era máis que o que a novelista imaxinara.

Tamén comparou o seu labor de xornalista co de narradora e concluíu que era máis “informativo” este último, malia parecer unha contradicción. E lembrounos unha viaxe como xornalista ao Sáhara e que, como reporteira, “só” contaba o que vía a ollada da xornalista; pero que desa viaxe saíron historias literarias e entón contaba, a través da ollada dun saharaui, máis sentimentos, máis emocións, máis vivencias… que as da mirada obxectiva do forasteiro. E que iso é o que lle dá un especial valor á obra literaria: a transmisión dos sentimentos máis íntimos do ser humano.

E seguiu falando e falando, ata completar, coas preguntas dos rapaces, case dúas horas, que pasaron rápidas. Porque dixo cousas interesantes. Pero tamén porque foi próxima, cordial, afable, sinxela… e os rapaces e rapazas agradecéronllo. E nós tamén.

Como facemos sempre que nos visita un autor/a, preparamos unha guía que repartimos entre o alumnado

Podedes ler tamén a crónica que fai Marta no blog do club de lectura.

Alfonso Armada, periodismo e Dereitos Humanos

Hoxe, como estaba previsto, recibimos a visita de Alfonso Armada, periodista e director do Máster do xornal Abc, ademais de autor teatral e poeta en lingua galega e autor de ensaios en castelán. Recibímolo cunha pequena exposición da súa obra e co reparto das guías de lectura que fixemos para a ocasión.

A visita, como contamos no post anterior, serviu de complemento ao proxecto que puxemos en marcha desde a biblioteca para que nas aulas se traballase coas noticias de actualidade, ao tempo que, polo contido da charla, enlazamos directamente coa celebración do Día dos Dereitos Humanos. Neste proxecto de análise da actualidade hai máis grupos implicados (do que xa daremos conta), pero esta vez foi o turno de 2º bach..

Nunha exposición de máis dunha hora, Alfonso Armada fixo un percorrido pola súa traxectoria vital, desde os seus comezos no noso instituto ata a dirección do Máster, pero centrouse especialmente nos dous mundos cos que tivo máis contacto profesional: África, especialmente o conflicto de Ruanda, e EEUU., onde lle tocou vivir dende o atentado das torres xemelgas ata a carreira electoral de Obama. Soubemos de como traballa un reporteiro no medio dun conflicto, das condicións nas que hai que enviar unha crónica, dos temas que “interesan” aos xornais e dos que non, dos protagonistas no medio dos conflictos (o pobo, exércitos, forzas de interposición, periodistas, igrexa…)

Suscitou moitas preguntas entre o alumnado, nun turno de media hora que houbo que cortar por falta de tempo. Desa quenda de preguntas quedamos con algunhas respostas ás inquedanzas do noso alumnado:

- Que hai que repartirse as culpas do que pasa en África, porque asumir nós toda sería considerar á sociedade africana como inmadura, e por outra banda os seus gobernantes moitas veces actúan en connivencia con compañías europeas ou americanas para enriquecerse eles empobrecendo ao pobo.

- Que estar entre os desfavorecidos faite relativizar as cousas, repensar o que é importante e o que non.

-Que algúns países africanos acadaron certo nivel de democracia e baixa corrupción (Boshwana, Namibia, Cabo Verde…)

- Que cando falamos de EEUU. hai que ter en conta que os tópicos que manexamos non explican a realidade, fundamentalmente porque o país ten unha enorme capacidade de reinventarse a si mesmo (exemplo da chegada de Obama á Casa Branca)

E como estamos na escola, rematou falándonos da escola pública en EEUU., onde lle sorprendeu a gran cantidade de actividades que realizan arredor da lectura e a escritura, dado que os rapaces len uns 25 libros por curso, coa súa ficha para entregar, e fan talleres de escritura contando con expertos universitarios… e en todas as actividades hai unha ampla participación dos pais.

Unha xornada que nos dará moito que pensar para moito tempo, polo que agradecemos a Alfonso a súa boa disposición e ao alumnado, a súa atención e participación.

Preparación da visita de Alfonso Armada

Unha das actividades propostas pola biblioteca para o desenvolvemento do proxecto lector foi o traballo na aula con temas de actualidade, lendo na prensa, comentando, buscando información...

Neste marco, tomaron a iniciativa a profesora de galego, Carme, e o profesor de historia, Ricardo. Buscamos alguén que puidese explicar ao alumnado de 2º bach. algúns dos temas candentes no mundo actual, e de aí xurde a iniciativa de contar co escritor e periodista Alfonso Armada, que nos visitará o día 9 deste mes.

Como colofón a todas as informacións suministradas, os profesores prepararon unha sesión conxunta con todos os grupos coordinada polo profesor Ricardo Álvarez onde, sobre todo, se falou de África, nunha charla concibida máis para suscitar interrogantes que para ofrecer certezas. Falou o profesor do gran descoñecemento que temos do continente africano, a pesar do seu tamaño; da diversidade étnica, relixiosa, cultural e xeográfica; e, desde logo, das súas riquezas.

Referíuse ó drama que supuxo o escravismo e o éxodo de gran parte da xuventude actual cara a Occidente en busca dun futuro mellor. O colonialismo como causa desta emigración masiva e como culpable do expolio das súas riquezas. Falouse da explotación dos homes e dos recursos por parte dos países europeos que se convertiron en "amos" de tan vasto territorio; da connivencia cos ditadores ou a imposición directa de gobernos títeres.

E tamén apareceu o tema da SIDA, pandemia que asola o continente, con todos o dramas que contribúen á súa expansión: escasez de retrovirais, supersticións, influencia da Igrexa católica que nega o uso do preservativo como medio eficaz para a prevención.

Dende logo que se suscitou a curiosidade. Esperamos a Alfonso Armada para seguir mergullándonos nos temas que preocupan no noso mundo actual.

Por suposto, tamén recomendaremos a lectura dalgunha das súas obras, que temos na biblioteca e que podedes consultar picando aquí.

Día das Letras Galegas... As nosas

Hoxe celebramos outra tanda de actividades das Letras Galegas:

Algúns grupos de 1º e 2º ESO viñeron, durante dúas horas, á biblioteca, onde realizaron lecturas públicas de textos seleccionados por eles previamente (predominaron as poesías, aínda que tamén houbo contos e algún relato moi breve). Magnífico traballo deste alumnado que xa asistira en marzo aos actos do día da poesía.

Os demais grupos de 1º e 2º, nunha sesión, e os de 3º e 4º, noutra, asistiron no salón de actos ao visionado de presentacións de power point de poesía galega musicada. Alí estaban Martín Códax, Bernal de Bonaval, Airas Núnez, Francisco Añón, Rosalía, Pondal, Curros, Cunqueiro, Celso Emilio, Lois Pereiro, Bernardino Graña e un auditorio que ás veces cantou e outras tantas barullou.

Os de 1º BACH. tiveron unha conferencia sobre Ramón Piñeiro a cargo do profesor Álvaro Varela. Foi unha conferencia dun gran nivel intelectual e expositivo que nos tivo atentos de principio a fin. O amigo Álvaro foi desgranando con claridade as claves biográficas, políticas, literarias e culturais do persoeiro homenaxeado este ano. Esperamos a súa próxima conferencia-recital (a principios do próximo curso), que versará sobre o noso Ramiro Fonte.

E no recreo, o noso grupo favorito "Os farfalleiros", tocaron varias pezas, entre elas o Pirín pimpím, acompañados vocalmente polos grupos de música dirixidos pola profe Ángeles, tras semanas de duro ensaio... Tamén houbo baile. Deixamos aquí un vídeo (baixa calidade) do acontecemento musical

E para a semana... OLIMPIADA DO SABER

Xurxo Souto na biblio

Onte tivemos na biblioteca un encontro con Xurxo Souto, narrador, músico, actor e compañeiro nisto da filoloxía clásica. O autor de Tres trebóns (ed. Galaxia) iniciou a nosa semana das letras cos segundos de bacharelato. Unha hora moi entretida arredor do noso idioma, da cultura en galego. Contounos historias nas que a lingua é a protagonista, dende "Antuerpe" a "Capetón", de Terranova á Bouzas, a lingua do mar, o galego panoceánico. Pero tamén soubemos de historias do interior, de música en galego (fantástica a historia de Josefa de Bastavales, Manu Chao e Pinto de Herbón). Para o fin de festa tamén lle botamos unhas pezas daquela maneira. Despois todo foi chuvia. Grazas amigo Xurxo por esta despedida tan alegre que tiveron os/as de segundo.

Presentación do Dicionario de escritores de Deza

O pasado Venres, en Lalín, un nutrido grupo de bibliotecarios escolares quixemos arroupar á nosa compañeira, Gracia Santorum, na presentación da súa obra "Dicionario de escritores de Deza", editado por Fervenza. Un emotivo acto que comezou e rematou coa música de laúde de Diego Rojo e no que, ademais da autora, interviron o prologista Mario Pereira e o contacontos Celso Fernández Sanmartín. Coa sala do museo Ramón María Aller Ulloa abarrotada, Gracia emocionounos a todos coas súas palabras sempre cheas de gratitude e amizade. Pero o verdadeiramente importante era a obra da que se estaba a falar, un dicionario que nalgunha medida rescata do esquecemento parte do noso legado cultural .

Aquí deixo a reportaxe gráfica:

Entrevista a Gracia Santorum

Miguel Anxo Murado na biblioteca

Hoxe, comezando a celebración da semana do libro, tivemos unha xuntanza con Miguel Anxo Murado. Os segundos de bacharelato para conversar acerca do libro Ruído. Relatos de guerra, e os do club de lectura co libro Fin de século en Palestina. Para a ocasión repartimos unhas breves guías de lectura sobre o autor. Murado non decepcionou aos lectores/as. Falounos das súas experiencias en Croacia e Palestina, da vida cotiá entre os conflitos, da normalidade dos ruídos da guerra e fíxoo nun tono realista e desmitificador, comunicando moi ben a mensaxe de que nas guerras só hai cousas malas (en contra do dito de que as guerras sacan o mellor e o peor do ser humano) Tamén tivemos un intre para as opinións e preguntas sobre a vida dos reporteiros e o conflito palestino. Asinou libros ao alumnado e algúns deles, cando marchou o autor, comunicáronnos a súa satisfacción por este encontro. Por este curso pechamos o ciclo que iniciamos coas actividades do Día da Paz centradas no conflito palestino. Agradecemos a Miguel Anxo a súa disposición, amabilidade e o gran comunicador que é. Grazas tamén á Editorial Galaxia por colaborar neste encontro que comezou a fraguarse xa no curso pasado.

Visita de Fernando Lalana.

Hoxe tivemos un encontro co escritor Fernando Lalana. Dende fai máis dun ano, cando puxeramos La tuneladora como libro do mes (incluído na lista White Ravens), tiñamos pensado preparar algo con el. A ocasión chegou da man do seu último libro El asunto Galindo, unha novela policiaca co mesmo protagonista que La tuneladora. O departamento de lingua castelá incluíu este libro entre as lecturas para terceiro de ESO, e dende o club de lectura tamén o aconsellamos. Había máis dun mes que se xenerara unha gran expectación ao redor da súa visita, pois os libros gustaron moito. Incluso chegou a haber intercambio de correos electrónicos co autor.

Non decepcionou: Falounos da súa historia como escritor profesional co mesmo humor e ironía que destila nós casos do detective Escartín (co seu curso sacado en CEAC). Manexou a un auditorio abarrotado sen permitir que se lle fose das mans, para despois contestar a unha chea de preguntas con xenerosidade e paciencia. Despediuse con gratitude e asinou exemplares dos seus libros e algúns alumnos regaláronlle ilustracións que fixeron de El asunto Galindo. Tamén quixo levar uns cuantos folletos que tiñamos preparados sobre as obras del que temos na biblio.

Ensinámoslle a biblioteca, da que quedou encantado, e emplazounos para facer unha sesión nela cun grupo máis reducido. Aínda tivemos tempo para facernos unha foto, tomar café e charlar un pouquiño de literatura xuvenil. Aquí non podo deixar de dicir que tratou de "maestro" ao noso Agustín Fernández Paz, un orgullo para os que tivemos o placer de ler e compartir con el algunha das súas obras.

Dende a biblioteca queremos agradecer a súa colaboración e comportamento ao alumnado de 3º de ESO e ás profesoras Marian, Rosa e Inés polo traballo realizado con este libro.

NOTA: Podedes parar o cubo das fotos para velas mellor, se picades co rato sobre elas.